|
دکتر محسن امامی قشلاق
عضو هیأت علمی دانشگاه - وکیل پایه یک دادگستری
| ||
|
تحلیل حقوقی رای وحدت رویه ی شماره ی 699 مورخ 1386/3/22 هیات عمومی دیوان عالی کشور(کمیسیون ماده ی 77 قانون شهرداری) میدانیم یکی از منابع مهم درآمد شهرداریها «عوارض» است که شهرداری مطابق قوانین و مقررات مبادرت به وصول آن مینماید. اما چنانچه مؤدی عوارض را پرداخت نکرد و بین دو طرف اختلاف حادث شد، طبق ماده 77 قانون شهرداری (اصلاحی 27/11/1345) که مقرر میکند: «رفع هرگونه اختلاف بین مؤدی و شهرداری در مورد عوارض به کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارت کشور و دادگستری و انجمن شهر ارجاع میشود و تصمیم کمیسیون مزبور قطعی است..». کمیسیون مذکور به اعتراض مؤدی رسیدگی و مبادرت به صدور رأی مینماید. برابر بند 2 ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری: رسیدگی به اعتراضات و شکایات از آراء و تصمیمات قطعی هیأتهای رسیدگی به تخلفات اداری و کمیسیونهایی مانند کمیسیونهای مالیاتی، هیأت حل اختلاف کارگر و کارفرما، کمیسیون موضوع ماده(100) قانون شهرداریها منحصراً از حیث نقض قوانین و مقررات یا مخالفت با آنها، در صلاحیت و حدود اختیارات دیوان عدالت اداری قرار دارد. برچسبها: تحليل راي وحدت رويه, كميسيون ماده 77 قانون شهرداري, هيات ديوان عالي كشور ادامه مطلب [ دوشنبه بیست و ششم مهر ۱۳۹۵ ] [ 10:6 ] [ محسن امامی قشلاق ]
|
||
| [ نویسنده : دکتر محسن امامی ] | ||